Blogum,
Kaç gündür rüyalarımda anlamsızca Sinir Krizinin Eşiğine Getirten Adam'ı görüyorum... Hani "bitti, unuttum işte bu işler böyle adamım" diye böbürleniyodum ya yalan o yalan. Hala facebooktaki deşifrasyonum hız kesmeden devam etmekte, hala aynı parfümü sıkan adamlara dönüp bakmaktayım.
Annem geçen gün " Kızım biliyo musun, sen adam olmazsın!" dedi. Sesi o kadar yumuşak, o kadar sıradandı ki sanki " Bugün de tozları sen al" diyordu. Ben de aynı ses tonuyla " Hayırdır nerden esti anacım?" dedim. "Böyle üzüldüğün şeye üzülmicem, ayakta durcam diye kasıp o anda üzülmüosun, sonra azına zıçılıyo" dedi. Bu lafları hem bir anneden duymanın, hem d ebu kadar açık ve net duymanın acısını varın siz düşünün. Gerçi o anda üzülmedim de şimdi azıma zıçılıo.:)
Anlayacağınız, içimde bir pastırma var pastırdıkça pastırıo. Hadi bakalım hayırlısı...
14 Kasım 2010 Pazar
3 Kasım 2010 Çarşamba
Eşiğe Geldim Yine
Dostlar,
Bazen size de "Sunay Akın olmak" gelir mi? Böyle devrik kere devrik cümleler kurup, o cümleden ibaret olan şiirinizden bir anlam kargaşası çıkarmak istemez misiniz? Ne bileyim işte bazen bana gelir. Küçükken de gelirdi hep... Böyle "panjurdan bakarkenki saldığın saçlardaki tel tel oluşunu sevmek" gibi manasız ama bana döneminde çok ustaca gelen şeyler yazardım.
Neden yapardım lan acaba ben bunu? Vay efendim! Ben ne biçim, ne korkunç bir çocukmuşum!
Az önce "sinir krizinin eşiğine getirten" zat ile ufacık bi konuştum... İçim burkuldu. Oysa hep Onu düşündüğümde bu ilişkinin zaten hiç olmaması gerektiğini düşünüyorum. Yanlış bir ikili, alakasız ve bambaşka insanlar falan... Peki ya neden peki konuşunca içim hala garip bir buruklukla ekşime yapıyor?
Üzüldüm ve şiir yazasım geldi. ne bilim belki " hala seninle aynı kokuyu sürenlere, acaba sen misin diye dönüp bakıyorum..." olabilir mi?
Oha lan böyle şiir mi olur.:) Cümle kursaymışım bari alalade.:)
Of şimdi bir Sunay Akın olmak vardı.:P
Bazen size de "Sunay Akın olmak" gelir mi? Böyle devrik kere devrik cümleler kurup, o cümleden ibaret olan şiirinizden bir anlam kargaşası çıkarmak istemez misiniz? Ne bileyim işte bazen bana gelir. Küçükken de gelirdi hep... Böyle "panjurdan bakarkenki saldığın saçlardaki tel tel oluşunu sevmek" gibi manasız ama bana döneminde çok ustaca gelen şeyler yazardım.
Neden yapardım lan acaba ben bunu? Vay efendim! Ben ne biçim, ne korkunç bir çocukmuşum!
Az önce "sinir krizinin eşiğine getirten" zat ile ufacık bi konuştum... İçim burkuldu. Oysa hep Onu düşündüğümde bu ilişkinin zaten hiç olmaması gerektiğini düşünüyorum. Yanlış bir ikili, alakasız ve bambaşka insanlar falan... Peki ya neden peki konuşunca içim hala garip bir buruklukla ekşime yapıyor?
Üzüldüm ve şiir yazasım geldi. ne bilim belki " hala seninle aynı kokuyu sürenlere, acaba sen misin diye dönüp bakıyorum..." olabilir mi?
Oha lan böyle şiir mi olur.:) Cümle kursaymışım bari alalade.:)
Of şimdi bir Sunay Akın olmak vardı.:P
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)